سالانه یکی از فیلم‌ های مهم حاضر در رقابت اسکار به کیسه‌ مشت‌زنی منتقدان و یا واکنش‌های شدید کاربران در شبکه‌های مجازی بدل می‌شود و این افتخاری بود که سال گذشته نصیب «لالا لند» (دیمین شزل) شد.

به گزارش فیلم برتر به نقل از هنر و تجربه،اما یکی از کسانی که دستخوش موج‌های فصل جوایز نشده بود و در عوض وقتش را طور دیگری صرف می‌کرد، کریستوفر نولان بود؛ کسی که به جای بگومگوهای آنلاین و مجازی، جایی برای خودش در سالن سینما پیدا کرده بود. نولان در گفت‌وگوی تازه‌ای با انترتینمنت ویکلی به این موضوع اشاره کرده که پدر شدن و بالا رفتن سن‌وسالش به این قیمت تمام شده است که دیگر نتواند فیلمی را بیش از یک بار در سالن سینما ببیند.

البته او استثنایی برای این موضوع قائل شد و گفت: «موضوعی که از کودکی‌ام تغییر کرده است و حالا در ۴۷سالگی برای من به امری نادر بدل شده، این است که تماشای لذت‌بخش چندباره‌ یک فیلم در سالن سینما برایم تکرار نمی‌شود. البته سال گذشته چند بار به سینما رفتم تا «لالا لند» را دوباره و سه‌باره روی پرده تماشا کنم. اما چرا این کار را کردم؟ فکر می‌کنم برای این‌که مطمئن شوم به اندازه‌ای که فکر می‌کردم فیلم خوبی بوده است یا نه؛ که این طور بود و هر بار از تماشای آن لذت بردم.»